5 ustawień gramofonu, które zrobisz sam w godzinę

Zacznij od poziomu i siły nacisku Postaw gramofon na stabilnym stole, a nie na półce, która drga przy każdym kroku. Połóż poziomicę na plincie i wyreguluj nóżki tak, aby pęcherzyk był dokładnie w środku. If you have any issues regarding exactly where and how to use porady Remontowe, you can get in touch with us at the website. Od tego zależą wszystkie kolejne ustawienia — jeśli gramofon jest przekrzywiony, igła będzie zbierać inaczej po każdej stronie płyty i szybciej się zużyje.

Miejsce ma znaczenie równie duże jak urządzić małą kuchnię pozycja. Winyl mięknie już w temperaturach wyraźnie niższych niż temperatura topnienia, więc nie zostawiaj płyt w nasłonecznionym pokoju, przy kaloryferze, na strychu czy w bagażniku samochodu. Latem wnętrze auta nagrzewa się do bardzo wysokich wartości i jedna podróż może zniszczyć całą kolekcję. Optymalny zakres to stabilne warunki zbliżone do tych, w których sam czujesz się komfortowo — bez skoków temperatury i bez bezpośredniego słońca.

Płyta winylowa zbiera kurz nawet z powietrza, a igła w rowku zamienia każdy pyłek w trzask. Zanim sięgniesz po jakikolwiek płyn, sprawdź, czy problemem nie jest sama igła albo wkładka — brudna igła „sypie" dźwiękiem identycznie jak zabrudzona płyta. Zacznij więc od szczoteczki z włosiem węglowym: suchą płytę trzymaj na talerzu gramofonu, przyłóż szczoteczkę do powierzchni i pozwól jej krążyć dwa–trzy obroty, delikatnie zbierając włosiem kurz do siebie. To usuwa luźny pył i jest jedyną czynnością, którą można powtarzać przed każdym odtworzeniem.

Antyskating ustaw na mniej więcej tę samą wartość co siła nacisku. To regulacja, która przeciwdziała sile odśrodkowej wypychającej ramię do środka płyty. Zbyt duży antyskating sprawi, że igła będzie się ślizgać na lewym kanale, zbyt mały — że będzie się zużywać nierówno. Jeśli nie masz skali, ustaw pokrętło na wartość zbliżoną do nacisku i sprawdź na płycie, którą znasz dobrze.

Gramofon walizkowy to kompletny zestaw zamknięty w obudowie z uchwytem: talerz, ramię, wkładka, przedwzmacniacz i głośniki. Wersje budżetowe mają plastikowy talerz napędzany paskiem, droższe – odlewany i napęd bezpośredni. Przed zakupem sprawdź, czy ramię ma regulację nacisku i anty skating. Bez tego igła będzie się zużywać nierówno, a płyta szybciej straci wysokie tony. Zwróć też uwagę na typ wkładki – ceramiczna nie wymaga przedwzmacniacza, ale gra ostrzej i szybciej niszczy rowki niż magnetyczna.

Do suchego kurzu wystarczy miękka szczotka z włosia antymonowego i delikatne prowadzenie jej po rowkach zgodnie z kierunkiem obrotu. Nie dociskaj. Szczotka ma zbierać pył, a nie wciskać go w rowek. Po kilku obrotach strząśnij ją na zewnątrz, nigdy nie czyść jej palcami, bo przeniesiesz na nią tłuszcz. To najprostszy sposób, który przy regularnym stosowaniu załatwia większość problemów.

Typowe błędy to trzymanie płyt w piwnicy, na strychu lub w garażu – tam temperatura i wilgotność są skrajne. Kolejny błąd to układanie ich na płasko „na chwilę", która trwa lata. Nie stawiaj płyt przy oknie, gdzie słońce nagrzewa okładki i odbarwia grzbiety. Nie przechowuj ich w plastikowych workach bez dostępu powietrza – to zaprasza pleśń. I wreszcie: nie wyjmuj płyty mokrymi rękami, bo tłuszcz i pot zostają w rowkach.

Najczęstsze błędy to: ustawianie siły nacisku bez uprzedniego wyzerowania ramienia, pomijanie poziomicy i regulowanie antyskatingu „na oko" bez sprawdzenia nacisku. Zanim zaczniesz słuchać, upewnij się, że igła jest czysta, a ramię opada swobodnie, nie skokowo. Poświęć na to pół godziny raz, a potem tylko sprawdzaj co kilka miesięcy — dźwięk odwdzięczy się natychmiast.

Ustawienie gramofonu sprowadza się do pięciu rzeczy: wypoziomowania, regulacji siły nacisku, ustawienia antyskatingu, ustawienia ramienia i prędkości obrotowej. Większość z nich zrobisz jedną ręką, bez serwisu, w domowych warunkach. Potrzebujesz jedynie poziomicy, wagi do igły (albo wagi kuchennej z dokładnością do 0,1 g), małego śrubokręta i cierpliwości.

Sprawdź jeszcze prędkość obrotową. Wiele gramofonów ma wbudowany stroboskop — jeśli nie, wydrukuj tarczę stroboskopową albo użyj aplikacji w telefonie. Regulacja jest zwykle jedną śrubką lub pokrętłem. Odchylenie o 2% już słychać jako fałszowanie wysokich tonów, zwłaszcza na końcu płyty.

Drugi czynnik to temperatura i wilgotność. Winyl mięknie już w okolicach 40°C, więc grzejnik, parapet od południa czy bagażnik samochodu to najgorsze miejsca. Zmiany temperatury powodują rozszerzanie i kurczenie się tworzywa, co po latach prowadzi do trwałego wygięcia. Wilgotność powinna wynosić od 40 do 50 procent. Zbyt sucho – płyta się elektryzuje i przyciąga kurz. Zbyt wilgotno – na etykietach i wewnątrz okładek pojawia się pleśń, która potrafi zniszczyć papier i sam nośnik. Warto zainwestować w higrometr i sprawdzać warunki przynajmniej raz w miesiącu.