Co się dzieje z winylami, gdy grzejesz mieszkanie zimą

Płyta winylowa zbiera brud z dwóch stron: z powietrza osiada na niej kurz, a igła wciska go w rowek razem z resztkami papieru z koperty i tłuszczem z palców. Z czasem pył działa jak papier ścierny i zjada wysokie tony, a trzaski stają się stałym elementem odsłuchu. Dlatego czyszczenie nie jest fanaberią kolekcjonerów — to konserwacja nośnika, którego nie da się odtworzyć.

Najczęstsze błędy to używanie płynów na bazie alkoholu do starszych płyt, zbyt mocne szczotkowanie oraz zostawianie mokrej płyty kolory ścian do salonu wyschnięcia w kurzu. Alkohol potrafi uszkodzić niektóre lakierowane i szelakowe nośniki, dlatego przy starszych wydaniach lepiej go unikać. Drugi błąd to czyszczenie igły palcami lub dmuchanie na nią — ślina i tłuszcz osiadają na końcówce i pogarszają odtwarzanie. Trzeci: mycie płyty zaraz po odsłuchu, gdy jest naelektryzowana i przyciąga kurz. Odczekaj chwilę albo użyj urządzenia antystatycznego.

Jak zdjąć starą igłę i założyć now

Sprawdź, czy płyta nie jest wygięta i czy igła nie zbac

Na koniec przechowywanie. If you beloved this posting and you would like to get far more information with regards to oświetlenie W salonie kindly stop by our own web-site. Płyta trzymana w zakurzonej kopercie wewnętrznej wróci do stanu wyjściowego szybciej, niż zdążysz się obejrzeć. Wymień papierowe koperty na antystatyczne, trzymaj płyty pionowo, z dala od kaloryfera i słońca. Czyść igłę przed każdym odsłuchem, a płytę — po każdym. To dwie minuty pracy, które decydują, czy za kilka lat nadal usłyszysz detal, czy tylko trzaski.

Jak myć na mokro, żeby nie zalać palników Do mycia na mokro użyj letniej wody z niewielką ilością płynu. Namocz nakładkę, ale porządnie ją odciśnij — powinna być wilgotna, nie mokra. Nadmiar wody spływającej w szczeliny palników i pod krawędzie płyty to główna przyczyna zapachu spalenizny przy następnym gotowaniu. Myj partiami: najpierw obrzeża, potem środek, a na końcu okolice palników. Przy palnikach gazowych zdejmij koronki i pokrywki, jeśli producent na to pozwala, i umyj je osobno pod bieżącą wodą. Elektrycznych pól nie polewaj wodą bezpośrednio — przecieraj wilgotną nakładką i od razu wycieraj do sucha.

Najczęstszy błąd to ignorowanie problemu, dopóki płyty nie zaczną trzeszczeć. Drugi to przestawianie ich w ciepłe miejsce „na zimę" — bliżej kaloryfera jest gorzej, nie lepiej. Trzeci to nawilżanie całego mieszkania do 60 procent i więcej, co sprzyja pleśni na okładkach i korozji igły. Trzymaj się prostych zasad: mierz wilgotność, trzymaj płyty pionowo, chroń je przed bezpośrednim ciepłem i kurzem, a przetrwają sezon grzewczy bez śladu.

Zacznij od przygotowania płyty. Zdejmij z niej wszystko, co luźne — garnki, deski, przyprawy. Suchą nakładką przejedź całą powierzchnię ruchami w jednym kierunku, od najdalszego punktu do siebie. Nie dociskaj mocno; chodzi o zebranie pyłu, okruchów i tłustego nalotu, który osiadł między palnikami. Po każdym przejściu strzepnij nakładkę nad koszem, a gdy zacznie zostawiać smugi, wypierz ją lub wymień na czystą. To najczęstszy błąd: praca zabrudzoną nakładką tylko rozsmarowuje brud.

Przechowuj płyty pionowo, w ciasnym szeregu, ale bez docisku. Każda płyta powinna stać na krawędzi, oparta o siebie, w koszulce z tworzywa lub papierze bez kwasów. Nie kładź ich poziomo jedna na drugiej — nawet krótkie składowanie w stosie przy suchej atmosferze prowadzi do deformacji. Jeśli masz płyty o dużej wartości, zainwestuj w sztywne pudełko i trzymaj je z dala od grzejnika, okna i kominka.

Na koniec zadbaj o sam zestaw. Nakładki po użyciu wypłucz w ciepłej wodzie, porządnie odciśnij i wysusz rozłożone, nie w zamkniętym pojemniku — wilgotna gąbka zaczyna śmierdzieć w ciągu jednego dnia. Wkłady wymieniaj, gdy przestają się dobrze trzymać lub gdy włosie się powyginało. Sam korpus przetrzyj wilgotną ściereczką i osusz. Taki zestaw posłuży dłużej, a mycie płyty zajmie kilka minut zamiast pół godziny szorowania.

Upór przy zaschniętych resztkach to droga donikąd. Nie skrob metalową szczotką ani nożem, bo zarysujesz powłokę i w rysach będzie osadzać się tłuszcz. Zamiast tego nałóż wilgotną ściereczkę na zabrudzenie i zostaw na kilka minut, żeby brud zmiękł, a potem zbierz go miękką stroną nakładki. Jeśli płyta ma szklaną powierzchnię, używaj wyłącznie środków do niej przeznaczonych i nie mieszaj ich z proszkiem do szorowania. Po myciu zawsze wytrzyj płytę do sucha czystą, suchą ściereczką — pozostawiona woda zostawia zacieki i sprzyja rdzy na elementach stalowych.

Zestaw do mycia płyt na sucho i na mokro składa się zwykle z dwóch nakładek: miękkiej lub z mikrofibry do pracy na sucho oraz z włosia lub gąbki do pracy na mokro. Podstawowy błąd to używanie ich zamiennie. Nakładka do pracy na sucho zbiera kurz i sypki brud, a mokra usuwa tłuste zabrudzenia i resztki jedzenia. Jeśli zaczniesz od mokrej, rozmoczysz kurz w błoto i będziesz rozprowadzać go po całej powierzchni. Kolejność jest więc stała: najpierw sucho, potem mokro.