Czy materiac na podłodze to dobry pomysł na sypialnię?

Podłoga musi być sucha i czysta. Na betonie lub starej wykładzinie materac szybko chłonie wilgoć z powietrza i od spodu pojawia się zapach stęchlizny. Najlepiej sprawdza się twarda, gładka posadzka – deski, płytki, panele. Jeśli masz ogrzewanie podłogowe, uważaj: zbyt wysoka temperatura od spodu niszczy piankę i kleje w materacu. W takim przypadku połóż pod materacem warstwę izolującą, np. cienką matę kokosową lub kratownicę.

Wysokość to trzecie wymaganie, o którym się zapomina. Łóżko powinno mieć tyle miejsca nad materacem, żebyś mógł usiąść prosto i nie uderzyć głową w sufit lub lampę. Zmierz odległość od górnej powierzchni materaca do najniższej przeszkody nad nim — bezpiecznie jest mieć 90 cm, minimum 70 cm. Niższa wartość wymusza spanie w pozycji półleżącej, co obciąża odcinek szyjny i utrudnia zasypianie.

Materac na podłodze sprawdza się w małych sypialniach, na strychach i w wynajmowanych mieszkaniach, gdzie nie ma miejsca na tradycyjne łóżko. Warunek jest jeden: musisz zadbać o wentylację i regularnie kontrolować spód materaca. Jeśli po kilku tygodniach czujesz wilgoć albo widzisz ciemne plamy, przenieś materac na stelaż. Koszt takiej zmiany jest niewielki, a zdrowie snu – nie do przecenienia.

Sen zajmuje więcej miejsca, niż wynika to z wymiarów materaca. Człowiek w nocy obraca się kilkadziesiąt razy, zmienia pozycję, wyciąga ręce, zgina nogi. Jeśli powierzchnia jest za mała, każde takie przemieszczenie kończy się pobudką — nawet jeśli rano jej nie pamiętasz. Dlatego pytanie „ile miejsca potrzebuje zdrowy sen" sprowadza się do jednego pomiaru: rozpiętości ciała w najszerszym układzie, czyli z ramionami odchylonymi na boki lub zgiętymi kolanami.

Zmierz się w pozycji, w której faktycznie zasypiasz. Połóż się na podłodze, rozłóż ręce na tyle, na ile pozwala łóżko, i poproś kogoś o zmierzenie odległości od czubka głowy do palców stóp oraz od łokcia do łokcia. Do wyniku dodaj co najmniej 15 cm na poduszkę i pościel oraz drugie tyle na ruch. Dla osoby o wzroście 175 cm daje to minimum 200 cm długości i 90–100 cm szerokości tylko dla niej. To nie widzimisię producentów — to fizjologia.

Odległości wokół łóżka mają większe znaczenie, niż się wydaje. Zostaw co najmniej 60 cm z jednej strony, najlepiej 70–80 cm z tej, po której wstajesz. Przy mniejszej przestrzeni nieświadomie skracasz ruch i napinasz barki, wstając. Jeśli łóżko stoi przy ścianie z dwóch stron, jedno z was będzie musiało przechodzić nad drugim — to nie tylko niewygodne, ale i wybudzające. Przy szafce nocnej liczy się nie jej szerokość, a wysokość blatu: powinien być mniej więcej na poziomie materaca, żeby sięgać po szklankę bez podnoszenia ramienia.

Oddech i temperatura – dwa filary rozluźnien

Drugi typowy błąd to brak regularnego obracania. Materac leżący na podłodze ugina się w jednym miejscu, bo nie ma stelaża, który rozkłada nacisk. Obracaj go o 180 stopni co dwa tygodnie, a raz na kwartał zamień stronami, jeśli producent na to pozwala. Jeśli po miesiącu zostaje widoczne zapadnięcie, znaczy to, że materac jest za miękki do takiego ustawienia – wtedy lepiej wrócić do łóżka z ramą.

Jak zakończyć drzemkę, żeby głowa nie ciąży